Yağmurlu Sabah

İki sabahtır İstanbul yağmurlu güne uyanıyor. İki sabahtır hücrelerimin yenilendiğini hissediyorum. Yağmuru bu kadar sevmemin sebebini bilmiyorum . Yatakta üzerime bir şey örtmeden uyumayı sevmemek gibi, üzerime yağmur bulutları örtününce daha güvende daha normal hissediyorum.

Sanki yağmurlu bir sabahta kötü hiçbir şey olamaz. Yağmurlu bir sabahta kötü giden şeyler düzelir. Yağmurlu bir sabahta ettiğim dualar kabul olur. Tüm manzara netleşir, samimileşir.

Bugün gene yağmur sesiyle uyandım. Sabahın körü, ama uykudan daha güzel uyanıklık dışarıda hava böyleyken. Penceremden görüneni paylaşayım istedim , çektim yukarı koydum.

Sanki bugün herkesin başına iyi şeyler gelecek, bekledikleri haberleri alacaklar, küstükleriyle barışacaklar, korktukları şeyleri alt edecekler. Yağmur bunların hepsini tek başına halledecek.

Yağmurlu Günler Canım

Yağmurlu sabahlara uyandığım için güne rahat başlayabiliyorum 2 gündür. Bilmiyorum, yağmur yağınca sanki herşey daha güvenli, net, bana ait. Yağmur yağan hiç bir günün sabahı kötü bir şey olamaz, böyle düşünüyorum.

Onun dışında, akşam çalışmıyorum, sinemaya gideceğim ," Yes Man" , uzun zamandır vizyonda, ben yeni vakit bulabiliyorum. Sinemadan önce yemek de yeriz. İstinye Park'taki sinemanın içinde "Yoort" diye bir şey var , ondan da yerim muhtemelen. ( Ve bütün dünyayı yiyen kız durdurulamadı...)

Sonra yarın da Amway'in işini yapıyoruz. Tüm gün çalışıyor olacağım.

Bir de bu haftasonu İzmir'e gitme planlarım var gündemde ama, onu hiç bilemiyorum , şimdiden cayar gibiyim.

Neyse, sabah uyandığımda yağmur yağdığı sürece sorun yok.