Çok hızlı büyüyor, çok hızlı geçiyor zaman . Hatta diyebilirim ki korkutuyor bu beni. Değişime karşı koyanları bağnazlıkla suçlayan ben , kendimi her tür değişime direnmeye çalışırken buluyorum bir anda.
Daha dün bıraktığım yerde yatıyordu, şimdi 180 derece dönmüş bluyorum.
Daha dün tek bildiği memeydi, şimdi püreler, ezmeler, biberonlar. Memeyi de bırakır yakında bu.
Daha dün kafasını okşayınca uyuyordu, şimdi kucakta gezmek istiyor.
Daha dün evden dışarı çıkmak nedir bilmezdi, şimdi hergün arabasıyla siteyi fırdönüyor.
Daha dün kaafasını sağdan sola çeviremiyordu, şimdi fıldır fıldır kafa bi orda bi burda.
çocuk büyütmek zor zanaatmiş , yeni anlıyorum. Bir düzen, bir kural, erdim dediğin bir huzur yok. Hep değişen , şekillenen bir ufaklık. Değişime karşı koymamaya , büyümesini ve farklılşmasını kabullenmeye karar verdim. Uyku saatlerini, yeme alışkanlıkalrını filan takmayacağım kafama. Akan bir nehir, kabul edeceğim.
Ama.
Daha dün karnımdaydı yaa...
Kars ve Turistik Doğu Ekspresi
3 hafta önce